Dzieje Noteviddi Specjał

Nastał nowy, piękny poranek. Noteviddia miała wypłynąć za morze za kilka dni. Slis siedziała oparta o miękką poduszkę na swoim łożu i zajadała czekoladę. Spoglądała na dom położony niedaleko zamku. Dom należał do Nialla. Elfka zadurzona w nim po uszy, codziennie spoglądała na jego piękny ogród porośnięty bujną florą. Czekała, aż jej wybranek do niego przyjdzie, aby mogła napawać się jego widokiem.

Niall, wysoki białowłosy elf o smukłej budowie, brat Kila wyszedł do ogrodu, aby patrzeć na komnatę i balkon Silis wybranki swego serca.

Tak zakochana para mijała się wiele lat. Ona była zbyt nieśmiała, a on nie potrafił jej wyznać swoich uczuć. Na szczęście dla każdego przychodzi jakiś podmuch życzliwego wiatru, aby odmienić los.

Ten szczęśliwy wiatr zawiał pewnego dnia i zdmuchnął Silis wprost w ramiona Nialla.

-Przepraszam...-powiedziała i już miała odbiec, gdy ten złapał ją za rękę i przyciągnął do siebie.

-Nie ma za co-szepnął jej do ucha. Podniósł rękę do góry i zerwał kwitnący kwiat wiśni, wplątawszy jej go we włosy podał kwiat czerwonej róży.

-Dziękuję-rzekła trochę zdezorientowana elfka. On w odpowiedzi pocałował ją. Oboje czuli się jakby lecieli, unosili się w powietrze, w ich brzuchach unosiły się motylki.

-Kocham cię-mówił słodko Niall.

-Ja też cię kocham-powiedziała i pocałowała go jeszcze raz. Stali na środku drogi tuląc się do siebie i „obwieszczając” całemu światu, że coś do siebie czują.

Nagle, po dość długiej chwili, Niall ukląkł i wyciągnął z kieszeni pierścień swej matki. Odkąd ją ujrzał zawsze go nosił przy sobie by przy najbliższej okazji poprosić ją o rękę.

-Wyjdziesz za mnie?-spytał, a urok jego oczu był tak mocny, że wprost nie dało się odmówić.

-Tak!-krzyknęła Silis i rzuciła mu się w ramiona.

Później odbył się ślub i żyli długo i szczęśliwie, a wkrótce później narodził się ich syn, ale to już inna historia.

***

Oto obiecany specjał z dedykacją dla zakochanych i Nyrim ^^

Pozdrawiam Limonka