Historia Miłosna

-Cześć-powiedziałam do milczącego mężczyzny stojącym przede mną. Nic nie odpowiedział, poszedł prosto. Stałam zdezorientowana. Nie wiedziałam, co się dzieje.
-Poczekaj!-wrzasnęłam, a On tylko przyspieszył. Pobiegłam za odchodzącym chłopakiem.
Dogoniłam Go, gdy wchodził po schodach. Udawał, że nie słyszy moich nawoływań. Zmierzał corazwyżej.
Dotarliśmy do wierzy. Stanęłam jak wryta.
Powoli się odwrócił i wtedy zobaczyłam głębie jego oczu. Były brązowe i przepełonine miłością. Zdawał wrażenie zakochanego, ale miałam wrazenie, że nie patrzy na mnie. Nie, myliłam się.
Za mną stała Ona. Jego sympatia od kiedy nibyliśmy razem, myślała, że chociaż złoży mi życzenia w końcu dziś są moje urodziny.
Żmłudna nadzieja, podbiegł do niej. Trącił mnie lekcewarząco ramieniem. Załamałam się.
Spóściłam głowę i  poszłam w inną stronę. Niechciałam na to patrzeć. Sprawiało Mi to zbyt duży ból.
Wciąż coś czułam, ale nie wiedziałam co. Nie byłam pewna, czy to była miłość czy nienawiść i obrzydzenie.
Jego zachowanie było dziecinne. Obścisskiwanie się z Nią na moich oczach, w moje urodziny. Na nic lepszego nie mogło Go stać.
Dotarłam do swojej sypialnie. Opadłam na łóżko i zalałam się łzamie.
Po chwili poczułam obecność wielu osób. To Oni przyszli Mi złożyć życzenia.
-Wszystkiego najwepszego!-wrzasnęli. Przytuliłam ich z wdzięczności. Brkowało tylko Jego.
Po złożeniu życzeń i długiej rozmowie rozeszli się, a ja znowu zatopiłam się w poduszkę. Wtedy poczułam, że On tu jest. Nie odwróciłam głowy.
-Widziałamś mnie na wierzy?-spytała niepewny. Pokiwałam głową.
-Zerwałem z Nią, bo cie kocham-powiedział i odwrócił się. Podniosłam głowę i życiłam się mu na szyję.
Te urodziny były idealne tylko Ja i On.

***

Oto taki o one-shocik dla.... Mnie. Ta kolejność jest specjalnie, bo to było napisane wcześniej, a wrzucone później przez moją nie uwagę. ^^

Miłego czyania i komentowania. 

Limonka ^^